Korona virüsü nedeniyle kaybettiğimiz tabiplerden biri de iç hastalıkları uzmanı hekim Galip Berkan Dingiloğlu oldu. Korona virüsünün ülkemize şimdi yeni geldiği devirlerde virüse yakalanan Dingiloğlu geçtiğimiz mayıs ayında 64 yaşındayken vefat etti. Kendisi üzere eşi de hekim olan Müjgan Dingiloğlu, “Yıllar geçtikçe acılar biraz külleniyor ancak bu acı hayatım boyunca benimle birlikte kalacak. Uygun ki onu tanımışım” diyor.
‘HASTANEYE GİTTİĞİMİZDE HER ŞEY İÇİN ÇOK GEÇTİ’
İzmir’de vefat eden Dingiloğlu emekliydi. Kronik rastgele bir hastalığı bulunmayan Dingiloğlu virüse yakalandığında doktorlar virüsün tesirleriyle yeni tanışıyordu. Tedavi gördüğü hastanedeki enfeksiyon hastalıkları uzmanı, Dingiloğlu’na, ‘Evde dinlen’ dedi. Lakin Dingiloğlu’nun durumu giderek berbata gitti. Dingiloğlu’nun kendisi üzere tabip olan eşi Müjgan Dingiloğlu yaşadıkları süreci şöyle anlattı: “Mart ayında hastalığa yakalandı. Covid hakkında çok bilgi yoktu. Biraz yanlış yönlendirme de yapıldı. Çok uzun müddet konutta kaldı. O devir, ‘Solunum kahrı yoksa hastaneye gelmeyin’ deniliyordu. Hastalığın 14’ncü gününde hastaneye gittik. Fakat artık her şey için çok geçti… Yapılabilecek her şey yapıldı lakin bu türlü berbat bir tabloyla kayıp yaşadık.”
Dingiloğlu yıllarca İzmir’deki hastanelerde çalıştı. Emekli olduktan sonra da çalışmaya devam etti. Müjgan Dingiloğlu bu durumu şöyle anlattı: “Mesleğini, hastalarını çok severdi. Büyük bir kayıp yaşadım. Son derece iyi bir insanı kaybettik. Bütün etrafı, hastaları tıpkı formda düşünüyordu. Optimist bir insandı, insanlara güvenirdi, güler yüzlüydü, hayata bakışı olumluydu, hastaları çok severdi. Hastaları açısından çok büyük bir kayıp oldu.”
Galip Dingiloğlu ve eşi Müjgan Dingiloğlu ‘BENİM İÇİN HİÇBİR ŞEY OLAĞAN OLMAYACAK’
Dingiloğlu da eşi üzere korona virüsüne yakalandı. Hastalığı atlatan Dingiloğlu, bundan sonra hayat olağan dönse de hiçbir şeyin kendisi için eskisi üzere olmayacağını söylüyor: “Çok bedel verdiğim eşimi kaybettim. Ne yazık ki ümit taşımıyorum. Bu kayıpla yaşamayı öğrenmeye çalışıyorum. Yas tuttum. Yasın basamaklarını geçtim. Artık tuttuğum yassın öteki bir evresindeyim. Benim başıma neden geldi, biz niçin bu türlü kayıp yaşadık, bu türlü olmamalıydı demiyorum artık. Gerçeği kabullendim. Bir isyanı kime neye göstereceğiz? Eski yaşadığım günlerin sıcaklığıyla, anılarla hayata devam edeceğim.”
‘BENİMLE KALACAK…’
Dingiloğlu son olarak şöyle diyor: “İyi ki eşimi tanıdım. Düzgün ki hoş günler geçirdik, iyi ki gezmişiz, iyi ki birçok şeyi paylaşmışız. Şu an bu türlü teselli bulabiliyorum. Yoksa madalyonun öbür tarafına bakarsak niçin yanlış yönlendirildik, kurtuluş olabilir miydi, enfeksiyon kürsü lideri neden ‘Evinizde kalın’ diye yanlış yönlendirdi… Bunları düşünmemeye çalışıyorum, agresif olmamaya çalışıyorum. Her şeyin çok hoş olabileceği üzere bir fikrim de yok. Acılar yıllar geçince bir ölçü külleniyor ancak bu acı hayatım boyunca benimle birlikte kalacak.”
YARIN: Korona virüsüne yakalandıktan sonra vefat eden iki kardeş Muharrem İdiz ve Nuri İdiz’in kıssalarına yer vereceğiz. Muharrem İdiz’in kızı Esra İdiz, babasını ve amcasını kaybederken, “Onları unutmayın” diyor.
Koronadan ölen tabiplerin akabinde: Profesör olmak yetmez, evvel iyi bir insan olacaksınGÜNDEMGazete Duvar
